Vanmorgen op de radio hoorde ik dat ik gisteren op een verkeerde manier aan de buis was gekluisterd. In plaats van foto's te bewerken en naar 24 te kijken had ik naar een spannende aflevering van het Nationale Songfestival moeten kijken.
Wel, als het moet gaan over een stuk of wat vertolkingen van een door Vader Abraham en zijn Smurfen geschreven liedje met als pakkende titel Ik Ben Verliefd (Shalalie) was het met zekerheid goed dat ik niet ben aangehaakt. Jullie moeten me maar niet kwalijk nemen dat ik dit zanggeweld niet als achtergrond muziek voor dit stukje heb geladen. Het is toch eigenlijk een schandalige vertoning om jaarlijks bakken tijd te besteden aan een vorm van holheid die zijn weergave niet kent.
Kennelijk is de uitzending van gisteren ook nog eens in zijn eindoordeel een flinke doorgestoken kaart geweest, waarbij we dus voldoende argumenten hebben op maar eens op te houden met een race, waarin zangers en zangeressen elkaar bevechten over wie er dit jaar in de vooronden van het Eurovisie Songfestival naar huis mag.
Ik heb niks gemist.

Het was vandaag een druk dagje.
Nou ja, zo druk als je het zelf wilt maken natuurlijk, maar toch.
Vanmorgen toch even uitgeslapen, ik was laat thuis uit Vlaardingen. (Het bericht van gisteren is geantidateerd of is het anti gedateerd?)
Vervolgens moest er nog wat in het huis gebeuren, wasje en zo. Daarna ben ik begonnen aan het verwerken van de 400! foto's die ik gisteren heb gemaakt. Eerst de ergste weg gooien, daarna een vervolg selectie, tot ik er uiteindelijk zestig overhad, waaruit de eindselectie is gemaakt. (Meer op mijn fotoblog).
Rond één uur ben ik Klaaske gaan ophalen. Ze zou met me meerijden naar Middelburg, waar de opening was van een expositie van Zeeuwse kunstenaars en kunstenaressen, waaronder werk van Astrid. Het was bomvol, erg leuk. Ook goed om wat tijd met Klaaske te besteden.
Bij terugkomst was ik blij dat ik gisteren voor twee dagen had gekookt. Ik kon even rustig op de bank.
De avond heb ik doorgebracht met het 'afwerken' van de zestig geselecteerde foto's.
Nu ga ik nog even voor de buis en dan naar bed.

Henk Rotgans speelt in een band. Ik ken Henk van het werk en van Eric. Al een tijdje dus. Maar ik ben hem ook een paar keer tegen gekomen op een feest van het werk, waar hij met zijn(?) band een optreden verzorgde. Ik heb toen een keer met hem afgesproken eens bij een optreden te komen fotograferen.
En dat moest dus vanavond maar eens gaan gebeuren. Door Cees en Els was ik getipt over een optreden in café De Hommel in Vlaardingen. Gewapend met een tas spullen ben ik daar naar toe gegaan.
Ik heb een flink aantal foto's gemaakt en ben morgen dus weer onder de pannen. Het was een nieuwe ervaring, erg leuk om te doen en voor herhaling vatbaar. Dat zal wel gaan gebeuren want aan het einde van de maand fotografeer ik de Ton Edel band en vanavond kreeg ik de vraag of ik te boeken was.

1. De Schie is een goed bevaren route voor lokale beroeps scheepvaart. De Schie is geen kanaal en bevat een paar flinke scherpe bochten. Die moeten er dus uit. Protesteren helpt niet, hooguit de kleur van de hekken is nog bespreekbaar. Vanmorgen hoorde ik dat op de radio. Argument om die scherpe bochten te verwijderen zijn: de bochten leveren gevaar op. Daarnaast is het verwijderen van die bochten goed voor het milieu; schepen hoeven niet steeds af te remmen en weer vaart te maken.
2. Op de Vierhavenstraat wordt hard gewerkt. Er geldt een maximum snelheid van 30km/uur. Toch wordt het werk zo'n 15 tot 20 meter naast de weg gedaan en die weg is de helft van de toekomstige weg, ruim genoeg. Maar goed, er zitten een paar kruisingen in, die overigens goed gemarkeerd zijn; het achterliggende groothandels en winkelgebied schreeuwt om aandacht via grote elektronische billboards. Met Kerst was er echter een idioot die daar met 150 km/uur zijn grote truck van anderhalve ton in een kleine personenwagen met vijf mensen boorde, vier van die vijf overleefden het niet. De oplossing: voor die kruisingen liggen nu lellen van drempels, 5 km/uur is zo'n beetje het matje. Een file van een kilometer (die er voor die tijd nooit was) is het gevolg, het is vier keer in de remmen en weer optrekken.

Kennelijk leven schepen in een ander milieu dan auto's....

De man met de twee gezichten:
In de tweede kamer is hij onbeschoft, brallerig en goedkoop aan het scoren.
Buiten de kamer is hij het slachtoffer, ik wordt bedreig - snif, ik mag niet zeggen wat ik wil - snif, ik mag Engeland niet in - snif, ze dwarsbomen me ook altijd - snif.
Als er één ding is waar hij goed in is, en kan ook eigenlijk niet meer dan één ding verzinnen, dan is het gebruik maken van de media.
Ik hoorde in de afgelopen dagen ook wel wat suggesties om met het gedachtegoed van Wilders om te gaan.
Peter R. de Vries, waarvan ik niet echt een fan ben, heb ik nu al een paar keer heel goed onderbouwd bezig gezien, waar het gaat om uit te leggen hoe schofferend Wilders werkelijk is en hoe gevaarlijk hij is met zijn - idiote - mening. Je kunt van alles vinden van Peter R., maar bang is hij niet. Hij gaat iedereen die achter Wilders staat verbaal en correct te lijf.
René van der Gijp, die naast clown op TV ook regelmatig lezingen houdt over communicatie, stelde voor om in de kamer niet per definitie de hakken in het zand te zetten als Wilders een voorstel doet, want dat is immers koren op zijn molen. Beter zou het soms zijn om maar eens mee te gaan in zijn voorstellen en vragen hoe het dan echt ziet, wat er in zijn gedachte moet gebeuren. De holle kreten slakende braller raakt daarmee in verwarring, want hij rekent op weerstand en heeft zal de uitwerking van zijn plannen niet uitgewerkt hebben, waarmee hij zijn eigen ballonnen moet doorprikken.
Proberen jongens, hopelijk werkt het.

De tijd gaat verder. Overal en onverstoorbaar.
De ontwikkelingen zijn niet te stoppen.
Eén van die ontwikkelingen is de invoering van de OV-chipkaart. De invoering daarvan heeft de nodige tijd gekost. Voorzichtige proeven met regelmatige uitstel wegen niet werkende systemen of te kopiëren passen. Je kunt dus niet echt stellen dat die ontwikkeling een overval was.
Nu draait Rotterdam al geruime tijd met die OV-chipkaart. In de metro kun je al lang niet meer anders reizen. Ook tram en bus zijn gevolgd. Het is tijd om afscheid te nemen van de oude strippenkaart.
Niet dus.
Er is weer een aktiegroep. Rover, die altijd oneens is met welk besluit er op het gebied van openbaar vervoer wordt genomen, neemt het voortouw. We gaan handtekeningen vragen om de kamer te doen besluiten niet te strippenkaart uit (Rotterdam) te bannen. Alle techniek is klaar, maar vroeger ging alles beter dus voor een paar mensen moeten we de strippenkaart handhaven.
Ik weet zeker, dat als er nu een voorstel komt om de ov-chipkaart toch maar niet in te voeren en weer terug te gaan naar de strippen kaart Rover voor aan in de rij staat om te vertellen hoe stom dat besluit zou zijn.
De wereld is niet ideaal, er is altijd wel wat. Maar altijd maar blijven hangen in oude technieken helpt ons ook niet echt.

Ik heb al lang een afspraak staan om met Esther een keer een lang weekend in Frankrijk te gaan fotograferen. We hadden onze keuze al laten vallen op Normandië; dat is in een dag aan te rijden en er valt fantastisch veel te fotograferen; rotsen met wild zeewater, mooie vissersdorpjes, kastelen, bossen, we kunnen ons daar uitleven.
Vanavond had ik bij Esther een eetafspraakje om eens door te praten over ons plan. Esther was met Mart naar de vakantiebeurs geweest en had daar wat informatie verzameld.
Goed, eerst het eten. Al pratend komen we daar uiteindelijk aan toe, een lekkere 'lasagna' van zuurkool onderbrak ons gesprek. Na het eten kwam de vakantie aan de orde (Peet, in april moet eek verzorgd worden ?).
De folders kwamen op tafel. Op de eerste folder stond al een suggestie van een periode, precies wat wij na het eten voorstelde; toeval?
Toen kwam het voorstel dat we vanuit één hotel de fototripjes zouden maken. Esther pakte een folder van een hotel wat wel betaalbaar was; toeval?
Ik vertelde dat ik graag aan de kust wilde fotograferen, Esther toverde wat foldertjes te voorschijn. Hier en hier? vroeg ze; toeval?
Ik heb toen maar gezegd, dat ik wel zou horen hoe laat we weg moesten en waar ik haar naar toe moest rijden. Ja maar voordat ik iets beslis, laat ik het je weten hoor, eh leg ik het aan je voor hoor, zei Esther.
Sommige dingen veranderen nooit.

Vanmorgen las ik op een nieuwsite het bericht dat de PvdA had voorgesteld de gemeenteraadsverkiezingen uit te stellen. Als reden werd aangevoerd dat het te koud was om campagne te voeren.
Het zijn ook een stel watjes hoor, maar voor de zekerheid:
De Olympische winterspelen beginnen en dan hebben we geen tijd om campagne te voeren.
Er lag ijs op de brug en toen is de vrachtwagen met folders het water ingegleden en nu kunnen we geen campagne voeren.
Mijn TomTom heeft niet de meest recente routekaart en nu kunnen we geen campagne voeren.
Er is niet genoeg strooizout en nu kunnen we geen campagne voeren.
We weten eigenlijk niet wat we moeten zeggen en nu kunnen we geen campagne voeren.

Ik zou overigens wensen dat de Haagse politiek ver weg bleef van het campagne voeren voor gemeenteraadsverkiezingen, ze hebben daar niks te zoeken. De gemeentelijke politici zijn beter af zonder landelijke bemoeizucht.

Gisteren heb ik bij het opruimen van de boodschappen een verkeerde beweging gemaakt en daarbij een spiertje in mijn rug verrekt. Ik heb als een oude man door het huis gelopen.
Vanmorgen leek het wel weer te gaan, dus ben ik vrolijk aan de slag gegaan met het draaien van een was.
Toen ik die vanmiddag in de droger stopte en de wasmachine vulde met mijn witte was (ja, ja, huishoudelijk typje hoor) verdraaide ik de boel weer.
Ik loop dus weer als een oude man door het huis, mijn leesbril op tafel en mijn gebit in het glaasje. Het mankeert nog maar aan een druipende neus.
Vanavond maar weer onder de dekens en hopen dat ik morgen weer een beetje rechtop kan lopen.

Het ging lekker, temperaturen ruim boven nul en gisteren een dag regen. Alle straten waren weer schoon, de laatste vuile afvalbergen van opgeveegde sneeuw waren verdwenen in het rioolputje. Op naar de mooie groene lente.
Vanacht was ik rond vier uur even wakker en voor een plasje mijn bed uit. Het regende nog een beetje, genoeg om voor de zekerheid de laatste restjes weg te werken.
Rond negen uur was ik wakker, een waterig zonnetje scheen: LENTE.
Tot ik naar buiten keek en een vers pak nieuwe sneeuw zag liggen.....

Maar het levert mooie plaatjes op:

Ik heb goed geslapen....vanaf een uur of vier. Maar ik was vandaag vrij, dus heb toch mijn uurtjes kunnen maken; Een uurtje of tien was het toen ik uit bed kwam.
Maar het was een dag van regen, dus weinig inspiratie om buiten iets te gaan ondernemen.
Ik ben maar in mijn muziek gedoken. Astrid heeft me van de week gevraagd haar te verrassen met een 'verzamel cd' van wat ik denk dat zij leuke/goede muziek zal vinden. Dus met dat klusje heb ik me vandaag bezig gehouden; muziek uitzoeken, opknippen in cd's, branden, lijstjes maken, toch wel een aardige klus.
Tussendoor ben ik nog naar de kapper geweest en heb met buurvrouw Marian een bakkie gedaan.
En zo is de vrijdag weer voorbij, ik snak naar de lente.
Op de achtergrond spelen de Pretenders een mooie versie van Creep, waarmee de creep-trilogie wat mij betreft compleet is. Of iemand moet nog een mooie versie hebben.

De nieuwe iPad maakt nog al wat reacties los. Zie ook de reacties op mijn bericht gisteren.
Kennelijk heeft Steve zijn geschiedenisboekjes niet gelezen....

Apple heeft een nieuw speeltje geïntroduceerd:

Zal ik me kunnen inhouden?

Denk het niet hè.

Waarom zou ik nog gaan stemmen.
Ik heb een behoorlijk ieku. Ik zou dus een beetje genuanceerd moeten kunnen nadenken.
Als ik het over politici heb, heb ik het nooit over zakkenvullers.
Ik weet dat politiek bedrijven het balanceren tussen compromissen is.
Maar er wordt wat afgebalanceerd zeg.
Minister Eurlings moet op zijn uitspraken terugkomen omdat de kamer het er niet mee eens is dat de ANMB-achterban het vonnis over de kilometerheffing velt, maar de Tweede Kamer, hetgeen mij overigens wel logisch in de oren klinkt.
Premier Balkenende moet terugkomen op zijn oordeel over het Irakrapport, omdat hij niet namens het huidige kabinet sprak; ook dat lijkt logisch.
Vanmiddag was er een stemming in de Tweede Kamer over CO2 in de grond van Barendrecht. Barendrecht was hoopvol, want gisteren had de ChristenUnie gezegd tegen het voorstel te stemmen. Maar zonder dat er een debat aan te pas kwam stemde die club vandaag toch mee met de regeringsmening.
Woorden als onbetrouwbaar blijven maar in mijn hoofd schieten. Dichter bij de burger, daar zie ik niet veel van en achter schreeuwers als Wilders of Verdonk aanlopen, dat verdom ik.
Maar eens overslaan?

Ik heb Astrid met enige regelmaat - nou ja regelmaat - op bezoek. Soms om gewoon wat te kletsen over haar videokunst en mijn fotografie, soms om haar te fotograferen.
Een tijdje geleden vertelde ze me dat haar computer behoorlijk kuren vertoonde en vroeg me of er bij mij wat dvd's van haar werk gebrand konden worden. Wel ik ben een man, dus als er gebrand moet worden ben ik van de partij.
Dus was Astrid vorige week hier met een drietal films die zij in Thailand had gemaakt. Zo maar ff branden was er niet bij, de standaard Apple programmatuur voorziet dan namelijk in gelikte menuutjes en zo, en dat past totaal niet bij haar stijl. Een goed brandprogramma is echter nooit weg, dus ik heb een goed programma gekocht en mezelf maar tot sponsor benoemd. Ik ben vervolgens achtergelaten met de opdracht een drietal DVD's te branden, zonder poespas (en dus ook zonder sponsorvermelding).
Vanavond kwam Astrid het werk ophalen, onder haar arm haar externe schijf met nog een serie films om te branden.
Astrid heeft me toen tot haar producer benoemd (zonder vermelding op de DVD).

Ik vind het leuk om Astrid's sponsor en producer te zijn, zeker als zij straks een wereldberoemd artiest is. Bij haar werk staat dan:
Deze film werd mede mogelijk gemaakt door Willem Kooij
Regie: Astrid van Nimwegen
Script: Astrid van Nimwegen
Camera: Astrid van Nimwegen
Geproduceerd door Willem Kooij

En dat is dan toch wel kicken, niet?

De ANWB nodigt me uit om een enquête in te vullen over de voorgenomen kilometerheffing. Ik heb inmiddels begrepen dat het belangrijk is die enquête te vullen, omdat minister Eurlings daar veel waarde aan hecht; volgens zijn uitlatingen laat hij het doorzetten van zijn voorstellen in belangrijke mate afhangen van het resultaat van die enquête.
Nu heb ik altijd gedacht dat bij het opstellen van voorstellen een minister zou moeten weten wat er 'onder het volk' speelt en bij het beoordelen van zijn voorstellen heeft hij te maken met de Tweede Kamer. Kennelijk is er in de afgelopen dagen iets veranderd, waar ik niets van gemerkt heb; 't zal wel met mijn ieku te maken hebben.
Kennelijk staat de ANWB met zijn meningspeiling onder haar leden dichter bij de burger dan de gemiddelde politieke partij, want de site van de anwb ligt plat, de enquête is niet te benaderen wegen grote belangstelling.
Ik zal hem wel een keer invullen. Tot die tijd (en als geheugensteuntje) maar even mijn mening.
De onderbouwing van de kilometerheffing bestaat voor een belangrijk deel uit het feit dan we dan naar gebruik van de auto worden belast en niet voor het bezit van de auto. Nu heb ik toch altijd al de indruk dat we in de vorm van benzine accijns al jarenlang voor het gebruik betalen, dus is het niet voldoende de btw en bpm en motorrijtuigenbelasting af te schaffen, maar moet ook die accijns er af. Nu worden 'milieuonvriendelijke' auto's dubbel belast; kilometerheffing, hoge belasting op 'vuile' auto en meer accijns in verband met hoger verbruik.
Ik vraag me overigens af wat meer belastend voor het milieu is: een 30 jaar oude Mustang die 1 op 6 loopt of een hyper groene Prius. En dan gaat het dus ook om de fabricage van die auto's.
Groen is maar een kleur, de rechtervoet wordt te veel vergeten.

Afgelopen dagen is de hoogte van mijn ieku wat in twijfel getrokken. Het verhaal van vandaag is enigszins een bijdrage tot die verwarring, die overigens niet komt door een overtrokken hoge waarde voor mijn ieku wil, maar aan verstrooidheid.

Vanmorgen ben ik even bij Peter langsgegaan. Hij is handig met met draad en soldeerbout en ik had twee kabeltjes met aan elke kabel één goed en één verkeerde plug/stekker. Dus heb ik Peter gevraagd of hij kon knippen en plakken.
En dat wilde hij wel.
Ik met de kabels naar Peter. Uitgelegd hoe het zat aan de hand van een lange kabel en dus verteld dat een stekker van die korte kabel.........die korte kabel was er dus niet. Vergeten?
Gelukkig vond Niek hem een half uurtje later voor de voordeur. Ik was hem dus helemaal niet vergeten, maar verloren.

Vanmiddag kwamen Cees en Els op bezoek. Ik had van Peter een lekker recept meegekregen, mijn boodschappen gedaan en begon vast dat eten voor te bereiden. Kip met kerrie en bosuitjes en kokosmelk in de pan, wekker op 10 minuutjes en dan kon het gas uit, zodat ik vanavond alleen nog maar hoefde op te warmen. Na 10 minuutjes begon de wekker te piepen en die heb ik uitgezet.
Ik had nog even tijd voor een tukje op de bank, waarna ik er na drie kwartier dus achter kwam dat ik alleen de wekker en niet het gas had uitgezet.
Gewoon verstrooidheid.
Overigens rap naar Appie en we hebben alsnog lekker gegeten.

Ik was vanmorgen aan het werk. Bliep piepte een SMS. Niek: Ben je aan het werk?
Alsof ik op vrijdag nooit werk.

Voor mijn werk moest ik even een collega raadplegen. He, jij werkt toch niet op vrijdag?
Alsof ik op vrijdag nooit werk.

Tussen de middag ging ik even om een broodje. Ik sloot aan bij een aantal oud-collega's. Jij hier? Je werkt toch nooit op vrijdag?
Alsof ik nooit op vrijdag werk.

Ter informatie: eens in de veertien dagen werk ik op vrijdag.
Kennelijk onopvallend.

Op de achtergrond zingt Radiohead Creep. Mooier dan die van vorige week?

Peter gaf als in zijn commentaar op het bericht ieku van gisteren zijn bedenkingen weer over de ieku-waarde die ik had weten te bereiken bij de nationale ieku test. Vanmorgen namelijk, trok ik de deur achter me dicht met de sleutels nog in de deur...aan de binnenkant.
Echter dit heeft niet veel met mijn ieku te maken omdat:
1. ik was afgeleid door het rechtsdraaiende slot aan de linkerkant van de deur (dat Peter heeft gemonteerd),
2. Verstrooidheid niet mag worden verward met domheid,
3. Ik al had aangegeven dat ik punten had laten liggen bij de vragen die met korte termijn geheugen te maken hebben,
4. Ik mijn telefoon wel bij me had, zodat ik Niek uit bed kon bellen en Peter van zijn ontbijt kon afhouden om mijn deur weer open te maken. (Wie is er nu slim?)

Met mijn ieku zit het dus wel goed.

Vanavond was de nationale iq-test weer aan bod. Ik doe daar altijd aan mee, het is lekker een hoge score te halen, zodat je je ego fijn kunt strelen.
Ik begon niet zo best, ik ben niet goed in moeilijke woorden en voor juiste spelling kan ik niet zonder spellingscontrole.
Daarna kwam rekenen en logica, die best lukte. Bij geheugen heb ik een geheugensteuntje nodig (ik kan nog steeds mijn pincodes niet onthouden), maar kwam uiteindelijk toch heel ruim boven het landelijk gemiddelde uit en scoorde beter dan op een na alle prominenten.

mijn score: 132
Ik mach dus bleiven sgreiven op dit bloch.

Vanmorgen ben ik niet goed opgestart, een veel te lage suikerwaarde en knallende hoofdpijn deden me besluiten me ziek te melden en weer mijn bed in te duiken.
Tegen het einde van de ochtend begon ik weer wat op te knappen, vanavond op tijd naar bed en dan kan ik morgen weer gewoon aan de bak.

In de loop van de middag kwam de post met een brief van SNP over mijn IJslandreis
Boeking is definitief.
Ik heb er wel een traantje over gelaten. Yvonne wilde zo graag dat ik deze reis ging maken, jammer dat ik haar niet het verslag kan doen. Ik ben wel trots op me zelf dat ik die reis ga maken en kijk er erg naar uit.

Het was vandaag de laatste dag van mijn cursus portretfotografie. De dag waarop de groep de eindpresentatie samenstelt, opplakt en aan de muur spijkert. Waar aan de muur is altijd een verrassing, de plekken worden aangewezen. Zo hebben we al eens in de gang naar de toiletten gehangen of rond een paar vette grijze betonnen pilaren.
Nu hadden we een toplocatie aangewezen gekregen, achter de bar. Daar kijkt dud iedereen naar. Ik ben dus erg blij dat ik drie foto's heb kunnen ophangen en daarmee een bijdrage kunnen leveren aan de de groepsprestatie van in totaal eh drie foto's; die van mij dus.
Misschien komen er nog een paar foto's bij, maar anders heb ik na deze dag privéles ook een privé-expositie:

Het was een zondag als zo vele: wasjes draaien, administratie doen, je kent dat wel. Tussendoor heb ik nog wat foto's op foamboard geplakt, zodat ik weer wat mensen blij kan maken.
Toen ik vanmorgen even TV zat te kijken (kookprogramma op BBC) hoorde ik iemand een mooie uitspraak doen: Ik geloof niet in God en dat is jammer want ik heb best wel een paar vragen aan hem. Ik ben dat, zeker met de gebeurtenissen van de afgelopen weken in gedachte, erg met hem eens.
Verder kabbelde de dag door tot aan een SMSje van Ineke om eens te kijken naar een vertolking van het nummer Creep van Radiohead.
Ik vind hem mooi.

Vandaag stond in het teken van poetsen en koken. Poetsen omdat dat een weekend aangelegenheid is (eerder gememoreerd als zinloos) en koken omdat dat leuk is.
Vandaag had ik Esther en Martin op bezoek en voor het eerst in de afgelopen 12 maanden heb ik weer wat uitgebreider gekookt. Ik had wel even een flinke dip toen ik de tafel voor drie personen dekte, maar Esther en Martin hielpen me daar mooi doorheen.
We hebben lekker st Jacobsschelpen gegeten en daarna een moot Zeewolf. Lekkere wijn er bij; Esther en Mart hadden voor het nagerecht een mooi Sauterne meegenomen.
Goed gezelschap, lekker eten, mooie wijnen.
Ik zal vannacht wel slapen.

Het leek er op dat alles goed was afgerond met de KPN.
Ik heb mijn analoge lijn.
Ik heb geen internet meer.
Ik heb een bevestiging dat ISDN kosten worden teruggestort.
Wat wil een mens nog meer?

Vandaag kreeg ik post van de KPN. Een rekening voor het gebruik van een dongel over de periode 1 januari tot eind januari 2010........
Ik heb meneer Janssen maar een berichtje gestuurd.

Vandaag stond in het teken van de begrafenis van Hagar. In grote getalen waren familie, vrienden en collega's aanwezig. In de toespraken werd veel gesproken over het onverdroten enthousiasme van Hagar, haar positieve instelling naar alles en iedereen.

Ik heb gelukkig nog even redelijk rustig met Marco kunnen praten, ik voel zo goed wat hem te wachten staat en wens hem de zelfde warme vriendschapsdeken toe die ik heb. Hij maakte zich daarover gelukkig geen zorgen, voldoende warmte is ook voor hem beschikbaar.
Ik wens hem en de zijne veel sterkte toe.

Op de achtergrond zing BLØF Omarm

Premier Balkenende presenteerde gisteren de nieuwe balkenendenorm.
1. In je omgeving wordt nadere informatie gewenst over een besluit dat je hebt genomen. Dat verzoek negeer je vervolgens gedurende 6 jaar. Uiteindelijk zwicht je voor de druk.
2. Er komt echter geen parlementair onderzoek, nee je stelt zelf een onafhankelijke commissie in.
3. De commissie presenteert het onderzoeksresultaat, dat je vervolgens ongegeneerd aan de kant schuift.
Ik denk dus dat de balkenendenorm helemaal niet over geld gaat maar over onfatsoen.

En Geert? Geert lacht zich rot.

zaterdag: bericht van overlijden van Hagar,
zondag: uitgebreid stilgestaan bij het overlijden van Yvonne een jaar geleden,
maandag: in gedachte bij Suzanne die haar laatste chemokuur krijgt,
dinsdag: twee pitten gedraaid bij het klaverjassen.
...

Ik kwam vanmorgen maar moeilijk op gang na een nacht met weinig slaap en veel ongeremde gedachtes.
Op kantoor praat je dan eerst over Hagar, over hoe een ieder het nieuws heeft verwerkt. Later in de ochtend is er een kleine herdenkingsbijeenkomst gehouden waarin met veel emoties werd stilgestaan haar overlijden. Ik heb vandaag niet veel gedaan.
Donderdag is de begrafenis, waar we naar ik hoop en verwacht, massaal heen zullen gaan. Ik weet uit ervaring hoe fijn ik die belangstelling vond en hoop dat we Marco daar een klein beetje mee op weg kunnen helpen op de weg die hij te gaan heeft.

De fotocursus vanavond was al even inspirerend als goudvis in een kom. Volgende week de laatste les. Ik ben voor het eerst blij dat een cursus is afgelopen. De volgende moet veel goed maken, maar dat zal wel lukken. Nu maar wat eten en dan naar bed. Een zware week voor de boeg.

Het was vandaag een dag waarin de herinneringen aan Yvonne een droeve boventoon voerde. Het was ook een dag waarin ik door vrienden en vriendinnen met een warme deken van meeleven werd omhuld.

Het was ook een droeve dag, omdat vandaag het bericht kwam dat mijn collega Hagar gisteren op 37 jarige leeftijd is overleden. Weer een leven dat veel te kort heeft mogen duren.
Ik wens haar man, hun familie en vrienden veel sterkte toe bij het verwerken van een groot verlies.

Nooit vergeten.

Vanmorgen kreeg ik een bankafschrift met de volgende tekst:
verwisseling naar stukken

VOOR IEDERE EUR 1 NOMINAAL
krijgt u 0,0099 stuk(ken)

Ben ik nu rijk?