De kunst van het verhullen

Ik beschouw mezelf als iemand die over veel dingen redelijk genuanceerd kan nadenken. Je zult mij bijvoorbeeld niet horen zeggen dat politici zakenvullers zijn. Zeker als je kijkt naar locale politici zou ik niet weten hoe je je zakken moeten vullen van de vergoeding die je er voor krijgt, er zijn betere methoden denk ik.
Maar nu de verkiezingen er aan komen krijg ik wel weer een onpasselijk gevoel als ik naar de heren politici kijk en vooral luister. Het is een wedstrijd in duiken, vragen ontwijken, geen antwoord geven en vooral de schuld van dingen die niet goed gaan afschuiven op de tegenpartij en zeggen dat jij het gelukkig een stuk beter hebt gemaakt. Vooral de landelijke politici houden zich met deze gebakkenluchtverhalen bezig terwijl het in de verkiezingen toch over gemeenteraadsverkiezingen gaat en daar spelen toch wat andere thema's dan in de landelijke politiek.
Ik zou zeggen: heren landelijke politici, bemoei je er niet mee, jullie zijn volgend jaar aan de beurt. Op deze wijze kunnen de lokale politici aan de gang, en dan hopelijk niet al te veel met het aantrekken van de grote broek en vervolgens zeggen dat je het niet allemaal zo bedoeld hebt, als blijkt dat dat stemmen kost.