Toen ik vandaag naar huis reed van het werk, was in Rotterdam de ergste regen wel gevallen. Aangezien ik de hele dag al pijn in mijn hoofd had (en een beetje een kronkel in mijn hoofd heb) besloot ik lekker met het dak naar beneden naar huis te rijden. Lekker temperatuurtje, geen wind en droog, wat wil een mens nog meer. Met verbazing hoorde ik het bericht dat mensen niet met een aanhanger over de Oosterscheldekering moesten rijden vanwege de stevige wind. Ik toerde rustig door.
Na de Haringvlietbrug te hebben gepasseerd belande ik in de file, de vakantie is over, dus het rijtjes rijden kan weer beginnen. Balen weer. Toen vielen de eerste spatten. Normaal gesproken schrik ik daar niet van, zolang je rijdt, wordt je van een beetje regen niet nat. Maar ik reed niet, ik stond stil in een file. Dan maar als een watje het dak dicht. Toen we weer gingen rijden, had ik geen tijd meer om het dak weer open te doen. Gelukkig maar want twee minuten later reed ik in een hoosbui, die de auto binnen een minuut tot aan de portierrand had doen volstaan met water. Ik was dus gered door de file.
Morgen zal ik niet boos zijn als ik in die file staat. (Overmorgen weer wel, ben kort van geheugen),


Laat een reactie achter