Lekker makkelijk

Op een zekere dag besluit je zo'n dertig medestudenten dood te schieten. Daarna schiet je jezelf een kogel door je hoofd.
Je bent zo beleefd om een briefje achter te laten waarin je uitlegt dat je door de omgeving bent gedwongen tot deze daad. Je had ze al eerder gewaarschuwd, maar ze wilden niet luisteren en nu kleeft het bloed aan hun handen.
Het is een instelling die ik vaker hoor. Als zij niet .... dan had ik dit niet hoeven doen. Het kennelijk gemakkelijk de schuld buiten je zelf te zoeken. Je kunt dan lekker je eigen gang gaan en je achter alle anderen verschuilen. Jij bent namelijk niet verantwoordelijk.
Ik word zacht gezegd niet goed van zo'n houding, het wordt mij te veel gebruikt als excuus om anderen te vermoorden of om je samen met je onschuldige kinderen voor een trein te werpen. Het ontslaat je kennelijk van de plicht om anderen het recht van een eigen mening te geven. Het is verderfelijk en - in het Amerikaanse geval - niet uit te leggen aan zestig ouders en ik weet niet hoeveel broers, zusters, vrienden etc.