Morgen

Morgen moet Yvonne weer voor een controle naar het ziekenhuis. Op zich allemaal niet zo spannend, maar ja, op zich telt niet altijd. Gebeurtenissen als deze staan niet op zich, maar hebben een plek in een leven van een mens. En in dat licht gezien is een ingreep die op zich niet zo spannend is ineens van een heel andere orde.
We hebben beiden ons aandeel ellende wel gehad, en een nieuwe hobbel op het levenspad zitten we niet echt meer op te wachten.
Mijn nuchterheid zegt dan: tja, als je kan kiezen sla je het over, maar je hebt niet te kiezen, dus je moet het er mee doen. Die nuchterheid helpt mij om energie te kunnen richten op zaken die ik kan beïnvloeden. Ik hoop dat ik dat een beetje kan uitstralen op mijn omgeving.
Ik zei net tegen Yvonne dat we alle ellende hebben moeten doormaken om verder te gaan met een leven dat de moeite waard is. Als je het zo kunt blijven bekijken, zal dat een bron van energie zijn om hobbels te nemen.
ioau