Mist en ouderdom

Zo aan de vooravond van mijn vierenvijftigste verjaardag beginnen de tekenen van ouderdom aan de oppervlakte te komen.

Afgelopen woensdag keek ik - als altijd - naar de De Wereld Draait Door. Daarin zaten twee oude muzikanten en Candy, die overigens maar niet in uitzending gemist verschijnt. Zij hadden het over Chet Baker. Een jazz muzikant, trompettist en zanger, die als junk in Amsterdam aan zijn einde is gekomen.

Ik ben toch maar wat muziek gaan luisteren en ben behoorlijk verkocht. De ingetogen muziek past precies bij het sombere mistige weer van de afgelopen dagen. Ik draai niets anders meer. Probeer zelfs de jongens van het spinnen te overtuigen dat dit toch wel de muziek is. Heerlijk relaxed een uurtje trappen in plaats van op 100 beats per minuut te jakkeren.

Dank aan Matthijs van Nieuwkerk en Candy Dulfer. Matthijs, jij mag vanavond die ring winnen.