Serie van zes

Yvonne schreef al op haar weblog dat we behoorlijk in onze rats hadden gezeten over het feit of chemokuren een optie was. Gelukkig was dat vanmorgen snel duidelijk, we kunnen kuren.
Het is bizar dat je daar blij om bent, maar in deze periode pakt Yvonne alles aan om te vechten tegen de kanker. Dit overheerst nu weer even ons leven. Terwijl om ons heen AZ en Heerenveen ruziën om de miljoenen voor Alves en de burgemeester worden gewaarschuwd in verband met Wilders zijn cineasten debuut, zijn wij gericht op een zakje medicijnen dat hopelijk zijn vernietigende werk gaat doen en ons weer een periode van genieten van het leven gaat bezorgen.
Voorlopig is onze agenda weer gevuld met afspraken over kuren, scans, controles en bloedprikken.
Maar we hebben het er voor over en gaan er voor.
Zoals ik gisteren al zei: Yvonne is een keisterk wijf.