Ik ben braaf

Vandaag bracht ik op weg naar huis een collega van mij thuis in Barendrecht. Aan het einde van mijn Barendrechtse uitstapje zag ik voordat ik de snelweg op reed een busje van een plaatselijk bedrijf, waar buurman Cees zijn brood verdient. In de huidige drukte zie je echter heel veel auto's dus de kans dat Cees daar in zou zitten achtte ik klein.
Toen ik het busje passeerde kon ik ook niet echt een goede blik op de bestuurder richten, dus liet het daarbij.
Toen een stuk verder het busje mij passeerde, herkende ik toch echt buurman Cees, die mij geen blik waardig gunde. Vanavond thuis ben ik even bij hem langs gelopen om hem daarop aan te spreken (nadat ik voor de zekerheid wel even het kenteken van het busje voor zijn deur had gecontroleerd).
Het verweer van Cees was helder, duidelijk en herkenbaar: ik dacht het wel, maar verwachtte jou niet rustig 100 rijdend op de rechter rijstrook; meestal blaas je me op de linkerstrook voorbij.
Ik begin dus echt een brave oude man te worden.