Met een dubbel gevoel trokken we vandaag richting ziekenhuis voor de tweede chemokuur. Het is de tweede kuur, de spanning die er bij de eerste kuur was, was er vandaag niet. Daarnaast hebben we gisteren wel een manier gevonden om die zware pillen beter te verdragen, dus daar had Yvonne vanmorgen niet al te veel last van.
Wel is het altijd spannend of de bloedwaarden voldoende goed zijn.
Alles verliep in ieder geval vlot. Bloed prikken ging snel en in één keer goed. Daarna heb ik Yvonne op de afdeling afgeleverd en ben wat spullen uit de auto gaan halen.
Toen ik terug kwam liep de APD al in en snel kwam ook het signaal dat de reguliere bloedwaarden OK waren. Alleen moesten we nog even wachten op de uitslag voor de leverfuncties, maar die bleek ook (net) goed genoeg.
Even over een uur was alles binnen en heb ik Yvonne in een heel wat betere conditie dan na de kuur van drie weken geleden thuis gebracht.
Hopelijk gaat het de rest van de week ook wat beter, ik houd mijn vingers gekruist.
Het is een keisterk wijf
Onze vingers zijn ook gekruist, dat is nog best lastig typen, maar het is voor een goed doel! Die vrouw van jou is sterker dan de sterkste man op deze aarde! Ik zie jullie hopelijk vrijdag!
Dikke kus