Vandaag had ik mijn vrije vrijdag. Dat was wel prettig, want de berichten van gisteren hebben er goed ingehakt.
Ik heb vandaag nog wel even contact gezocht met één van mijn collega's. Ik kreeg haar partner aan de telefoon - een gebroken man. Ik wens hun alle kracht toe die nodig is om deze klap te verwerken en hopelijk te boven te komen.
Yvonne is vandaag in het ziekenhuis geweest voor een echo en longfoto. Ze vergelijken deze met de echo en foto van voor het begin van de kuur om te kijken of de medicijnen hun werk doen. Volgende week krijgen we hiervan de uitslag.
Het is een standaard controle die bij iedereen die wordt behandeld tegen kanker, wordt uitgevoerd. Maar het is dus geen standaard; alles hangt van de uitslag af.
Toch is het nu weer een kwestie van even wegstoppen tot volgende week.
O ja, ik hoorde ook een verhaal op de radio dat uit onderzoek was gebleken dat we nu vaker in het engels vloeken, maar dat we niet vaker vloeken.
Lekker belangrijk.
Laat een reactie achter