De oorspronkelijke gedachte was, dat Yvonne één kuur zou overslaan om te kijken hoe dat zou gaan. Daarmee was er steeds een opening om toch door te gaan met de chemokuren, immers stoppen heeft één zeker effect...
De laatste weken echter hebben we in de vele gesprekken hierover een redelijk definitief standpunt ingenomen en dat is dat Yvonne zeker niet meer zal verder gaan met de chemokuren. Zij ziet er veel te veel tegenop om weer zo ongelooflijk ziek te gaan worden voor een nauwelijks waarneembaar resultaat. De bijwerkingen van die kuur zijn (nu na zes weken) nog steeds merkbaar: pijn in voeten en handen, nagels die raar doen, weinig eetlust.
Het is een besluit met twee gezichten, waarbij we ons op het goede gezicht concentreren: hopelijk zet het herstel van de kuren zich nog verder door en kunnen we straks genieten van een mooie zomer.
Voor de rest nemen we het zo als het komt.
Het blijft een keisterk wijf.
Laat een reactie achter