Deze file had ik er graag voor over

Vanmiddag vroeg Yvonne me of ik voor vanavond een half dozijn oesters voor haar wilde meenemen. Natuurlijk wilde ik dat.
Op weg naar Schmidt kwam ik echter in een forse avondspits file terecht. Na een flink kwartier balen met de uitrit naar Schmidt in zicht kon ik eindelijk de auto voor de deur zetten. De oesters waren snel in handen en afgerekend, dus ik kon op weg naar huis. Dat werd mijn filebestendigheid nog eens extra op proef gesteld. Pas weer een kwartier later stond ik voor Schmidt, maar nu in de rijstrook richting Erasmusbrug. Dat schoot dus niet op, dus al enigszins geïrriteerd koos ik een route via de Willemsbrug. Dit ging in eerste instantie redelijk soepel, maar al snel raakte ik op Rotterdam Zuid verstrikt in als slakken rijdende auto's en slecht functionerende verkeerslichten. De lichte geïrriteerdheid was omgeslagen in forse chagrijn.
Thuisgekomen verdween die chagrijn als sneeuw voor de zon, toen ik Yvonne met een grote gelukzalige greins op haar gezicht een zestal oesters zag wegpeuzelen.
Al moet ik de volgende keer twee uur in de file staan.....