Begripvol voor stakers?

Iedereen moet het recht hebben te staken. Maar met dit recht moet wel zorgvuldig worden omgegaan en staken mag pas in uiterste noodzaak worden toegepast.
Tot zover is er niets mis.
Alleen soms gaan stakingen wat te ver. Het is natuurlijk lastig in de publieke sector, maar een staking van het busvervoer raakt wel veel mensen die niets met het conflict te maken hebben. Je raakt de werkgever niet in de portemonnee, want de klanten hebben een abonnement, dat al betaald is. Bovendien hebben die klanten vaak geen alternatief, dus kunnen ze niet weglopen. Kortom een staking van de buschauffeurs raakt mijns inziens te veel 'onschuldige' betrokkenen, waarmee op een wel zeer bedenkelijke manier de klant wordt gebuikt als drukmiddel om je doel te bereiken. Daarnaast wordt veel schade veroorzaakt die helemaal niet op het openbaar vervoer kan worden verhaald. De langere verliestijden door meer files bijvoorbeeld hebben we maar voor lief te nemen.
Het cadeautje aan de scholieren om toch tussen 7 en negen en vier en zes te rijden is een wat lullige manier om te laten zien hoe betrokken de stakers zijn.
In de publieke sector moet kunnen worden gestaakt, maar dan wel met publieksvriendelijke acties, waarmee de werkgever wordt geraakt en niet de klant.