Alsof de duvel er mee speelt

Yvonne is er gisteren alleen met de auto op uit getrokken. Ik had daar in beginsel mijn bedenkingen tegen, maar het was voor Yvonne erg belangrijk om zonder hulp van anderen iets te kunnen ondernemen.
Ze heeft dus - toen ze zich 's morgens goed voelde - de grote stap gemaakt en is wat boodschapjes gaan doen.
's Avonds heeft ze me het vol trots verteld.
Vanavond zat ik naar een programma te kijken op TV. Het programma heet 'Over mijn lijk' en gaat over jongeren die ongeneeslijk ziek zijn. Het is - zeker voor mij - een tranentrekker. Je ziet jonge mensen hun uiterste best doen om jonge mensen te zijn, maar ze kampen toch met een oudere mensen probleem: ze lopen grote risico om snel dood te gaan. Ze genieten van de kleine schijnbaar onbelangrijke dingen, waarvan zij voor zich zelf weten hoe belangrijk het is.
Na een half uurtje snotteren begreep ik nog meer hoe belangrijk dat autoritje voor Yvonne was.