We zijn al een poosje bezig met het regelen van een aantal zaken. We kunnen dat beter nu doen, nu we er nog redelijk onbevangen over kunnen praten. Eén van de zaken waar we erg intensief over hebben gesproken is waar Yvonne begraven wil worden. Dat klinkt allemaal wat luguber, maar het toch iets waar we een besluit over moeten nemen.
De afgelopen dagen zijn we daar wel uitgekomen: het moet een mooie rustige plek zijn.
Familie van Yvonne woonde vroeger in Crooswijk en Yvonne had mooie herinneringen aan de begraafplaats in Crooswijk, een prachtig park in 1915 door tuinarchitect Springer is ontworpen. Het staat inmiddels op de monumentenlijst.
Vandaag zijn we er wezen kijken en hebben allebei een goed gevoel over de rust en sfeer die deze begraafplaats uit ademt. Volgende week gaan we een mooie plek uitzoeken.
Onder een boom.
Jongens, dit is potverdorie heftig zeg.
Maar je hebt gelijk,je moet de realiteit onder ogen zien.
Wij hebben ook heftige dagen achter de rug en gaan morgen ons kleine buurmeisje van vier jaar oud begraven. Je wordt weer even met je neus op de fijte gedrukt.
Sterkte. We denken veel aan jullie.
Zit hier met een trui aan op mijn werk maar nog krijg ik kippevel bij het lezen van dit bericht..wat Els al zegt, jongens die is potverdorie heftig maar wel heel erg realistisch. Alles wat ik op dit moment kan zeggen is dat ik aan jullie denk, van jullie hou en ontzettend veel respect voor julie heb.
xx