Onze kat is een terriër

Gisteren hebben we lekker lang met de buitendeur open gezeten. Eek - onze kat - geniet dan lekker in de tuin van een warm plekje in de zon. Als ik 's avonds Nadir ga uitlaten en het dus dieren etenstijd is, komt hij naar binnen, want vogeltjes vangen vindt hij maar eng.
Gisteren had hij kennelijk geen honger. Dat gebeurt ook wel vaker, maar in de loop van de avond komt hij dan binnen.
Gisteren dus niet.
Elke keer als wij gingen kijken waar hij was, zat hij een meter of wat voor de deur. Op ons verschijnen peerde hij hem verder de tuin in. Een terriër vertoond dit gedrag, een kat niet, die is lief en aanhankelijk.
Meestal.
Soms liet hij zich aanhalen, maar oppakken van Eek is een gevaarlijke onderneming, maar gisteren bij de dreiging verdween hij diep de struiken in.
Uiteindelijk hebben we hem maar een nachtje buiten laten slapen.
Vanmorgen komt hij dan binnen met een blik dat wij maar barbaren zijn en gaat eten.
Daarna speelt hij de vermoorde onschuld bij Yvonne of mij op schoot.