Weer wat balans vinden

We houden ons flink. Als we moe zijn, komt dat omdat we de slaapkamer hebben leeggeruimd of een zwaar nieuw bed de trap op hebben lopen zeulen. Anders is het wel het gesjouw door Ikea.
Vanavond hebben we weer lang over een aantal zaken zitten praten. Yvonne heeft het zwaar. Al eerder heb ik geschreven dat het feit dat ze steeds meer kan hier debet aan zou kunnen zijn. Immers als je te ziek bent om uit je ogen te kijken heb je niet zo'n erg in al die dingen die je zou willen doen, maar op het moment dat je zelf meer actief gaat worden, wordt je ook bewust van de dingen die niet of moeilijk gaan.
Ook de val van een paar weken geleden heeft een flinke deuk in ons vertrouwen geslagen. We hebben hier beiden erg mee te maken, en zijn allebei op onze eigen manier bezig om dat vertrouwen weer zo goed en kwaad als mogelijk op te bouwen. Soms doen we daar te veel ons best voor lijkt nu, dus moet er wat gas worden teruggenomen.
En gas terug nemen, daar zijn we allebei niet zo goed in.
Maar het moet, willen we optimaal kunnen genieten van de (hopelijk lange) tijd die we samen hebben.
Het moet dus gewoon.