De tweede oplaaddag

Het zijn zware tijden. Zoals steeds in de afgelopen maanden zijn er periodes waarin het leven rustig lijkt door te kabbelen en periodes, waarin de heftigheid van alles wat er gebeurd een hoofdrol speelt.
Niet dat Yvonne nu in enorme vaart slechter wordt, in tegendeel; ze is weer zwaarder geworden en een ieder vindt dat ze er beter uit ziet.
Maar onderhuids staat het niet stil, de pijn in haar ribben breidt zich toch langzaam uit. Aan de ene kant wil je daar niet aan, wil je een zo 'gewoon' mogelijk leven leiden, aan de andere kant kom je er niet onder uit dat het een verloren strijd gaat worden. We zijn beiden erg bezig om de balans tussen die gevoelens te vinden. En dat is veel praten, veel huilen en veel lachen.
En vooral veel van elkaar houden.