Hek op de weg

Vannacht heeft het licht gevroren.
Dat is niet zo erg, maar er zat wel een dun laagje ijs op de voorruit van de auto.
Ik hoefde gelukkig niet met een krabber aan de slag, de ruitenwissers konden de ijslaag nog wel aan.
Maar ijs op de ruit betekent ook dat binnen no time de binnenkant van de ruit zwaar beslagen is. Dus de ventilator op standje acht en voorovergebogen loerend door een wasemvrij stukje voorruit ging ik toch maar op weg. Binnen een kilometer is die voorruit weer wasemvrij.
Bij de eerste kruising schrok ik me te pletter. Daar was namelijk gisteren al de weg afgezet. Met een groot hek. Met geen lamp. En dat zie je niet door een beslagen ruit. Net op tijd ontwaarde ik door mijn kijkgaatje een hek.
Ik ben dan wel 55, maar had het reactievermogen van een twintiger.
En daarna de hartslag van een tachtiger....