De ene zorginstelling is de andere niet

Je zou zeggen dat zorginstelling er zijn voor hun klanten. Kennelijk is dat niet altijd zo. Kennelijk zijn er twee soorten zorginstellingen, de instellingen die zich druk maken over het verlenen van zorg aan hun klanten en de instellingen die er zijn om het geld te bewaken.
Waar gaat het over?
Wel het is weer noodzakelijk dat we op de begane grond een bed krijgen. Het wordt voor Yvonne gewoon te zwaar om overdag, als zij wil rusten, de trap op te klimmen. Dus ik ben aan de gang gegaan om een bed hier te krijgen.
Eerst belde ik met het IZA, onze zorgverzekeraar (is dus kennelijk geen zorginstelling). Zij kunnen een verstelbaar bed in bruikleen geven. Maar zij hebben daarvoor een verklaring van de huisarts nodig. Maar omdat zij die verklaring van de huisarts niet vertrouwen, moet er eerst een deskundige naar kijken. Dat duurt een week of twee en dat valt er een besluit of wij een bed kunnen krijgen of niet. Toen ik vertelde dat ik dit wat lang vond duren zij de IZA mevrouw dat het vroeger wel vier weken duurde, dus het gaat eigenlijk best goed. Vond zij.
Daarna heb ik Caryn gebeld. Dat is een zorginstelling. De dame aan de telefoon vertelde dat haar collega, die er over ging, in gesprek was, als ik vast de gegevens zou doorgeven, kon die collega er naar kijken en zou ze me terugbellen. Na een half uurtje ging de telefoon. Ik moest nog even een toelichting geven en toen zei die mevrouw dat als het ons uitkwam ze morgen het bed komen brengen. Ze bellen morgenochtend dan even hoe laat.
Geweldig toch.
Tien minuten later belde die mevrouw nog terug om te vragen of een speciaal zacht matras niet beter was.
Drie keer raden wie de ZORGinstelling is.