Dit in verband met mijn gewicht (lekker belangrijk) en mijn suikerziekte (belangrijk).
Maar toch, het is wel lekker en als ik het met zeer grote mate doe valt het met de suiker ook wel mee. De dokter is het met me eens, ik moet wel leven.
Maar goed, om nu een pot met snoep naast me neer te zetten gaat wat ver, maar hoe doe ik dat dan, dat snoepen?
Yvonne heeft me nu een prachtige mogelijkheid geboden. Heel vaak vraagt ze me 's avonds om 'een bordje' klaar te maken. 'Een bordje' is bij ons de verkorting voor 'een bordje met lekkere stukjes kaas, worst, pruimpjes, dadels, vijgen en/of olijven'. Vaak leg ik daar ook een paar bonbons of andere chocolade happerij bij. Als dat bordje nu maar vol genoeg is, kan Yvonne dat allemaal niet op, en ja, weg gooien is natuurlijk zonde.
Dus dan moet ik het wel opeten.
Niet omdat ik het zo lekker vind, maar omdat weggooien zonde is.
Zo ben ik.
Ik mag niet snoepen
donderdag 04 december 2008
| Reacties (0)
(# 1304)
(# 1304)
april 2012
Recente berichten
Blog info
Zoek
Beheer
Over dit bericht
Deze pagina bevat één bericht door Willem Kooij gepubliceerd op 4 december 2008 22:16.
Eikels was het vorige bericht op deze weblog.
Toch maar niet naar het ziekenhuis is het volgende bericht op deze weblog.
De nieuwste berichten zijn te vinden op de hoofdpagina of kijk in de archieven om alle berichten te zien.


Laat een reactie achter