Je moet er toch wat voor over hebben om weer een beetje onder de mensen te komen. Yvonne is vandaag begonnen met haar medicijnen. Het kon allemaal nog slechter, maar ze heeft toch een groot deel van de dag doorgebracht in de start houding om snel naar de wc te kunnen gaan. Het heeft haar de hele dag uit bed gehouden, maar gelukkig kwam er aan het einde van de middag wat rust in de tent, zodat ze eindelijk lekker naar bed kon om weer een beetje bij te komen.
Het valt allemaal niet mee, maar die ongelofelijke vechtlust van haar......
Ik ben in ieder geval heel erg blij dat ik vanuit het werk de ruimte krijg om voor Yvonne te kunnen zorgen. Ze hoeft het zo allemaal niet alleen te doen en als ze wat slapjes is, ben ik in de buurt om haar te helpen. We slepen elkaar zo maar door de komende dagen in de hoop dat het daarna weer wat beter zal gaan.
Het blijft een keisterk wijf.
Laat een reactie achter