Kastjes ruimen

Vandaag had ik Klaaske op bezoek. Ze liep met haar ziel onder de arm en wilde zo graag wat voor me doen.
Dus hebben we lekker koffie gedronken, een broodje met geitenkaas, bacon en honing gegeten en een keukenkastje uitgeruimd.
Dat keukenkastje stond al heel lang in de planning. Yvonne had een eigenschap van haar moeder geërfd: voorraad aanleggen, want je weet nooit... Die voorraad staat dus achterin op de bovenste plank. Het was verbazingwekkend wat een mooie historische jaartallen we zijn tegen gekomen.
In ieder geval hebben we lekker geruimd.
Na een uurtje zijn we er mee gestopt. Ik zat er door heen. Het is zo dubbel, je bent het huis een beetje aan het opruimen, wordt daarbij steeds geconfronteerd met herinneringen en soms lijkt het net of je alles zo snel mogelijk wilt opruimen om van die herinneringen af te komen. Op dat moment stokt het bij me en ga ik maar wat anders doen.
Je weet het, iedereen verteld het je; het zal nog een tijd duren.