Stappen maken

We weten al lang dat Yvonne de strijd gaat verliezen.
Heel lang heeft zij zich met alle kracht in haar lichaam verzet tegen het onvermijdelijke, het is een voorrecht om dat te mogen meemaken, het geeft energie en dwingt bewondering af.
Maar toch moet ook Yvonne dat niet te winnen gevecht opgeven. We moeten beiden aanvaarden dat het niet langer meer is vol te houden en we moeten ons dus beiden richten op de volgende fase.
We doen dat door veel te praten, veel te huilen, stil bij elkaar te liggen en ook te grappen en te grollen. Het is verdomde moeilijk, maar het geeft ook weer rust.
Het gaat alleen nu zo verrekte hard achteruit.
Elke dag neem je stappen, waar je een dag te voren nog niet over hebt nagedacht. Je kunt niet voorbereid zijn, ook al weet je wat er gaat gebeuren.
Elk bezoek heeft een vorm van afscheid in zich, maar ook dat moet, nu, nu het nog een beetje 'gewoon' kan.