Je hebt van die vangnetten die er steeds om vragen om in gesprongen te worden. Nadrukkelijk aanwezig dagen ze je continu uit; doodvermoeiend.
Je hebt ook schijnbaar onzichtbare vangnetten. Je bent je niet bewust van hun aanwezigheid, maar als je dreigt te vallen dan zijn ze er om de val te breken en je terug op je benen te stuiteren.
Ik ben de afgelopen weken zeer vaak bewust of onbewust opgevangen door die tweede categorie vangnetten.
Al eerder heb ik geschreven over de mensen om me heen, die me door deze moeilijke periode slepen. Die overigens ook zelf door een moeilijke periode heen gaan. Maar het vangnet werkt gelukkig alle kanten op, het geeft naar alle kanten troost, kracht en energie om verder te gaan.
Om er maar eens een eigen uitspraak in te gooien: Goeie soep, die vangnetten.


Laat een reactie achter