Vandaag liep het allemaal wel lekker, zeker in vergelijking met de afgelopen paar dagen, die wil ik maar het liefst zo snel mogelijk vergeten.
Hoe het komt weet ik niet, maar af en toe kan ik zo enorm in een dip schieten, dat het bijna eng wordt. Ik ben dat niet zo gewend: bloedsuikers als een jojo, hyperventileren, angstaanvallen en dat tegelijk. Natuurlijk ken ik de oorzaak, ik loop daar niet voor weg. Maar wat nu de trigger is die maakt dat het ineens min of min ontploft daar ben ik nog niet achter, en daarmee kan ik me er ook niet op instellen.
Maar goed, zoals ik al zei: het ging vandaag allemaal een stuk beter. Na een goede nachtrust tot een uur of half drie gewerkt, vanavond intensief meegedaan aan de architectuur cursus en daarna Esther (die ook op maandag een cursus bij de beeldfabriek volgt) thuis gebracht en blij gemaakt met mijn 'oude' 40D. Als tegenprestatie verkoopt zij voor mij haar 30D en strijk ik de penningen op. Allebei blij.


Laat een reactie achter