Trillend stond ik vanmorgen bij de apotheek. Ik was wat vroeg dus moest nog even wachten. Maar om half negen kreeg ik mijn drugs en kon ik een shot zetten. Eindelijk weer insuline.
Nou, zo is het niet echt gegaan hoor. Ik snap het allemaal niet, als ik een marsje eet, gaat mijn suikerwaarde door het plafond, spuit een keer tussen de middag en 's avonds geen insuline, terwijl ik wel een portie rijst heb gegeten, dan val het allemaal wel mee.
Maar goed, ik heb weer voorraad en kon de dag te lijf.
Overigens had ik al vermeld dat ik vrijdag een fotodagje bij Esther had. Vroeger nam je dan een camera mee, als het mee zat nog in een tasje. Dan zat ik te lachen als broer Ad weer gekscherend over een aanhangwagentje begon.
Maar toen ik bij Esther aan kwam en de achterklep open maakte, moest ik toch wel even aan die opmerking denken. Het is nog geen bakkie en de achterbank hoeft nog niet naar beneden, maar.......
Laat een reactie achter