Vandaag was het huishouddag.
Ik heb weer wat moed verzameld en heb weer een aantal zaken in de woonkamer opgeruimd. Al eerder heb ik geschreven wat een raar gevoel dit geeft. De dingen die ik heb opgeruimd zijn in de basis spullen die mij zelf niet zoveel zeggen, het waren spullen die Yvonne in de woonkamer een plekje heeft gegeven. Dus op zich is het goed om die dingen op te ruimen. Alleen het bijkomende gevoel maakt het zo verrekte lastig, alsof je de herinneringen aan Yvonne aan het opruimen bent. Ik weet gelukkig dat dat onmogelijk is, die herinneringen zitten onwrikbaar in mijn hoofd en in mijn hart. Toch moet ik niet te gehaast zijn met ruimen, ik moet het de tijd geven en niet overhaast dingen wegdoen, en daarmee doseer ik ook dat steeds terugkerende rottige gevoel als ik iets weg doe.
Verder heb ik me met de administratie beziggehouden en een belangrijk deel van de dag heb ik me wegens een veel te hoge bloedsuikerwaarde een beetje lamlendig op de bank doorgebracht. Gelukkig was de Grand Prix weer spannend als vanouds en heb ik lekker wat geslapen.


Laat een reactie achter