Eindelijk kon ik vanmiddag rond de klok van drieën de plakkers van mijn lijf lostrekken. De Holter mocht er af. Vanavond slaap ik weer zonder t-shirt en zonder jeukende plakkers aan een kastje in een tasje.
Minder opwekkend was, dat ik geen contact kreeg met de Triumph dealer, voor mijn onmisbare onderdeel om te kunnen motorrijden. Toen ik vanmiddag naar de dealer reed, trof ik een gesloten deur en een briefje dat die deur wegens omstandigheden gesloten was. De mooie gedachte om dat ding te bestellen bij een dealer langs mijn woon-werk toute lijkt toch geen goede keus. Ik zal wel niet kunnen rijden voor ik naar Engeland ga.
Maar domweg klote was een bericht dat ik vanavond kreeg van een zeer goede vriend van mij, die me vertelde dat bij zijn partner - een zeer goede vriendin van mij - borstkanker is geconstateerd.
Het houdt gvd ook nooit op.
Ze zijn er snel bij, een goede behandeling ligt in het verschiet.
Yvonne schreef in haar afscheidsbericht:
Het duurt nog ongeveer 2 maanden en dan heb ik ook vleugels en krijg ik vlieglessen. Dan kan ik naar de mensenhemel waar ik me heb ingeschreven voor een cursus beschermengel. Duurt ongeveer ook 2 maanden en dan mag ik als het nodig is bij 1 van jullie op de schouder zitten en meekijken.
De schouder waar zij hard nodig is, is bekend. Ze zal op tijd haar cursus hebben afgerond en die schouder gaan bezetten.
Laat een reactie achter