Zo af en toe kamp ik met een schrijvers blok. Niet elke dag lukt het me met een fris idee achter de Mac te kruipen. Als dat dan gebeurt, vertel ik het maar gewoon.
Vandaag is weer zo'n dag.
Alleen de KPN is mijn redder in nood.
Eergister kondigde ik aleen teken van leven bij de KPN aan, zij hadden geprobeerd contact met mij te leggen. De tweede poging ging via mijn mobiel. Op het werk. Ik was gelukkig in de gelegenheid de dame te woord te staan.
Zij liet me zakelijk weten dat mijn verzoek om ISDN om te zetten naar analoog kon worden uitgevoerd. Tsja, geen verassing, maar wie gaat het betalen. Zij deed alsof ze mijn drie kantjes klachten niet had gelezen, maar liet wel los mijn brief voor haar neus te hebben. Voor afronding vroeg ik haar wat er dan met mijn internet ging gebeuren. Welk abonnement heeft u, vroeg ze mij. Ik legde haar uit dat ik dat niet wist. Twee contracten en geen rekening, weet u wel. Staat in de brief.
Momentje hoor, ik kijk het even na, reageerde zij.
Het was even stil. Toen vertelde ze me dat ze het even niet kon vinden, zij zou het uitzoeken en mij terugbellen. Dat was dus vanmorgen. Niets meer gehoord de rest van de dag.
Het blijft toch wel spannend hoor.


Laat een reactie achter