Regelen

Vandaag stond in het tekenen van het regelen van de crematie van ma.
We waren daarvoor bij Nel. Ad en Jannie waren er , Ank en Leen en later ook Theo. Dan gaat de molen draaien, uitzoeken van een kaart, een tekst op de kaart, kist, alles moet ter plekke worden verzonnen.
Tussendoor zijn Nel en ik naar het rusthuis gelopen, waar ma woonde. Ze ligt daar in haar eigen kamer, op haar eigen bed opgebaard. Zo rustig nu, zo als ik haar kende voor dat ze langzaam in haar eigen wereldje kwam, alsof ze zo wakker kon worden en vragen wat we aan het doen waren.
Ik weet dat ik de laatste jaren de deur van ma niet plat heb gelopen. Ik heb daar geen wroeging over, zo is het nu eenmaal gegaan. Maar, zoals Nel ook al zei, het is raar dat we geen levende ouders (en in mijn geval) schoonouders meer hebben, de oudste generatie dat zijn wij nu.
En ook al was ik niet zo dik met mijn moeder, ik zal ook haar missen.