Voortekenen?

Gisteren schreef ik over mijn moeder. 87 jaren oud geworden, maar het leven gaat aan haar voorbij. Ze was eigenlijk maar een zielig hoopje mens. Vroeger op de dag ging het wel wat beter, maar....
Vandaag belde Nel me om me te vertellen dat haar toestand verslechterd. Suikerwaardes zo laag dat ze niet meer zijn te meten, niet meer willen eten of drinken. Artsen weten het ook niet meer, glucose kan wel helpen, maar als ze niet eet is dat ook maar tijdelijk.
Er zijn al afspraken gemaakt dat medisch ingrijpen niet meer hoeft, dat biedt geen oplossingen meer.
Ik hou mijn telefoon paraat. Het is nu (af)wachten.