Exposeren is vermoeiend (maar wel leuk)

Na een toch vermoeiende dag gisteren - hele dag buiten en een uur of elf thuis - ging pas rond half een het licht uit. Dat boek van Maarten van der Weijden is pakkend. Maar vanmorgen liep toch om zeven uur de wekker af. Ik moest om negen uur mijn diavoorstelling opbouwen en voor die tijd wilde ik even rustig ontbijten en de boodschappen doen.
Dus om negen uur een scherm opgezet, beamer aan de iBook gehangen en de presentatie gestart. Wel spannend hoor, zou ik de hele dag alleen zitten te kijken, of zouden er mensen komen. Dat laatste dus, ondanks het mooie weer namen toch een behoorlijk aantal mensen de tijd om de presentatie te bekijken. Tussen negen uur en drie uur was er eigenlijk constant wel een stel mensen aan het kijken. Ik heb veel complimenten in ontvangst mogen nemen alsmede een drietal bekeerpogingen. Rond een uur of half vier heb ik de boel opgebroken. Moe maar voldaan.