Rare verjaardag

Het begon al goed, ik was snotverkouden en daarmee nogal kortademig. Ik was dus rond een uur of drie vannacht wakker en heb niet meer geslapen. Ik heb me - mede omdat ik vanmiddag voor controle naar het ziekenhuis moest - maar afgemeld voor vandaag.
Vanmorgen heb ik nog een paar uurtjes kunnen dommelen, tussen de piepjes van smsjes en e-mails door; bedankt makkers.
Vanmiddag bij de cardioloog werd gemeten wat ik al een poos wist, mijn hartslag blijft hoog. Medicijnen die dit kunnen verhelpen veroorzaken een forse toename van mijn psoriasis, dus dat is nog geen optie. Operatief de boel verhelpen is ook geen optie, dus er moet toch maar overlegd worden met andere artsen om te kijken wat ze kunnen doen. Voor de benauwdheid heb ik plaspillen gekregen, dus vannacht slaap ik hopelijk (tussen de plaspauzes door).
Vanavond heb ik lekker met Niek en Peter een stukje appeltaart gegeten.
En daarmee is een rare verjaardag weer voorbij, raar niet in de laatste plaats omdat Yvonne er niet bij was om vals te zingen, een bos rozen te laten bezorgen, lekker met me te knuffelen en een borrel te drinken.