Ik heb een ochtend ritueel. Een aantal zelfs. Ik ben zo'n gewoontedier, dat als ik die rituelen niet volg, ik van alles en nog wat vergeet.
Dus, als ik uit mijn bed kom en onder de douche vandaan kom, gaat het koffiemachine aan, controleer ik mijn bloedsuiker, spuit insuline, slik medicijnen en ga dan (moe) aan een bakje koffie en een bordje yoghurt.
Ik luister naar het nieuws, vul mijn zakken met de dingen die op het tafeltje liggen: portemonnee, pasjes, toegangspassen werk, pennen, telefoon en als die zaken niet op het tafeltje liggen, vergeet ik ze dus.
Nog even naar het toilet, gebitje in (meestal) en ik ben klaar voor de ochtendspits.
Ik heb sinds een week ook een plastablet in het arsenaal medicijnen. Voorstel van de cardioloog in verband met het benauwde gevoel. Ik neem dat tablet in de ochtensessie in. Vorige week kwam ik er al achter dat dat niet zo'n goed plan is. Hij werkt snel, met een uurtje moet ik lozen. En met een beetje file red ik het niet binnen een uur op het werk te zijn....... Ik had dus verzonnen dat plastablet pas op kantoor in te nemen.
Maar ja, dat ochtendritueel laat geen ruimte tot individuele oplossingen. Dus vanmorgen nam ik de hele stapel medicijnen in een keer in en dacht na vijf minuten dat dat in verband met de maandagochtenddrukte niet zo handig was. Die maandagochtenddrukte krijgt er dan een spannende dimensie bij: haal ik de benzinepomp op tijd of niet.
Ik heb hem gehaald. Net.


Laat een reactie achter