Vandaag stond in het teken van de begrafenis van Hagar. In grote getalen waren familie, vrienden en collega's aanwezig. In de toespraken werd veel gesproken over het onverdroten enthousiasme van Hagar, haar positieve instelling naar alles en iedereen.
Je wordt toch witheet als een mens op zo'n jonge leeftijd afscheid moet nemen van zijn levenspartner.
Je wordt toch witheet als ouders moeten spreken op de begrafenis van hun dochter.
Ik heb gelukkig nog even redelijk rustig met Marco kunnen praten, ik voel zo goed wat hem te wachten staat en wens hem de zelfde warme vriendschapsdeken toe die ik heb. Hij maakte zich daarover gelukkig geen zorgen, voldoende warmte is ook voor hem beschikbaar.
Ik wens hem en de zijne veel sterkte toe.
Op de achtergrond zing BLØF Omarm


Laat een reactie achter