Ik kwam vanmorgen maar moeilijk op gang na een nacht met weinig slaap en veel ongeremde gedachtes.
Op kantoor praat je dan eerst over Hagar, over hoe een ieder het nieuws heeft verwerkt. Later in de ochtend is er een kleine herdenkingsbijeenkomst gehouden waarin met veel emoties werd stilgestaan haar overlijden. Ik heb vandaag niet veel gedaan.
Donderdag is de begrafenis, waar we naar ik hoop en verwacht, massaal heen zullen gaan. Ik weet uit ervaring hoe fijn ik die belangstelling vond en hoop dat we Marco daar een klein beetje mee op weg kunnen helpen op de weg die hij te gaan heeft.
De fotocursus vanavond was al even inspirerend als goudvis in een kom. Volgende week de laatste les. Ik ben voor het eerst blij dat een cursus is afgelopen. De volgende moet veel goed maken, maar dat zal wel lukken. Nu maar wat eten en dan naar bed. Een zware week voor de boeg.
Laat een reactie achter