Vanmorgen op de radio hoorde ik dat ik gisteren op een verkeerde manier aan de buis was gekluisterd. In plaats van foto's te bewerken en naar 24 te kijken had ik naar een spannende aflevering van het Nationale Songfestival moeten kijken.
Wel, als het moet gaan over een stuk of wat vertolkingen van een door Vader Abraham en zijn Smurfen geschreven liedje met als pakkende titel Ik Ben Verliefd (Shalalie) was het met zekerheid goed dat ik niet ben aangehaakt. Jullie moeten me maar niet kwalijk nemen dat ik dit zanggeweld niet als achtergrond muziek voor dit stukje heb geladen. Het is toch eigenlijk een schandalige vertoning om jaarlijks bakken tijd te besteden aan een vorm van holheid die zijn weergave niet kent.
Kennelijk is de uitzending van gisteren ook nog eens in zijn eindoordeel een flinke doorgestoken kaart geweest, waarbij we dus voldoende argumenten hebben op maar eens op te houden met een race, waarin zangers en zangeressen elkaar bevechten over wie er dit jaar in de vooronden van het Eurovisie Songfestival naar huis mag.
Ik heb niks gemist.
Liefde in de rolstoel
samen rolde ze een hartje in de sneeuw.
Laat een reactie achter