Het is vandaag het begin van de Lente. Nou laat maar komen.
Het is vandaag ook de dag dat we 32 jaar getrouwd zouden zijn. Een feit dat we altijd samen in een mooi restaurant vierden. Dat etentje mis ik niet zo, dat etentje met Yvonne mis ik heel erg.
Ik heb vanmiddag wat mooie rozen op Yvonne's graf gezet.
De rest van de middag heb ik bij Jack en Siuzanne doorgebraht. Het doet me goed Suzanne te zien, ze ziet er prachtig uit en hersteld goed van de kuren. We hebben ons vast lekker zitten verkeneuteren op New York, iets waar we alledrie naar uitkijken.
Ondertussen kon ik weer een foto maken voor mijn portrettenreeks.
Wat heb ik toch degelijke vrieden zeg.....
Loesje zegt:
De lente komt
Tijd dat het parkbankje het weer van de bureaustoel wint
Wat een herinneringen............zoveel jaren getrouwd zijn.
Wat een verdriet dat het dan stopt.
Sterkte, denk aan je!
Knuf Géke