Vorige week werd ik benaderd door een fotografe die met een project bezig was waarin foto's vanaf hoge gebouwen gemaakt moesten worden. Zij had iemand van onze dienst benaderd met de vraag of ze vanaf de Europoint gebouwen foto's kon maken. Die vraag is naar mij doorgespeeld, ik had een paar maanden geleden al met enig plezier dakfoto's gemaakt, en dat was voor herhaling vatbaar.
Ons hoofd Facilitaire Zaken had me al verteld dat toegang tot het dak nu soepeler te regelen was, dus een paar dagen geleden heb ik een dak bezoek aangevraagd, eerst gisteren, maar dat werd naar vandaag verschoven.
Dus vanmorgen ben ik gewapend met een volle fototas richting Rotterdam getogen.
En mijn gaste is vanmorgen waarschijnlijk ook met een volle tas naar haar werkplek gegaan.
Het was mooi weer, fraai om foto's te maken. We hadden de sessie aan het einde van de middag gepland, mooi helder weer. (Hopelijk). Ik had inmiddels ook al een idee van een paar foto's voor mijn serie 'bizarre portretten', waarvoor ik een stoel mee naar het dak zou nemen.
Toen kwam aan het einde van de middag de domper, het viel gewoon niet te regelen om vandaag het dak op te gaan. Balen als een stekker, maar het was niet anders. Hopelijk komt er nog een gelegenheid, want een portretfoto van een paar dat op korte afstand van de rand van een 100 meter hoog gebouw met de rug naar het vergezicht zit, lijkt me een fraai beeld op te gaan leveren.
Ik moet maar geduld hebben.
Loesje zegt:
Verleiding
Het is zoet, donker
en het zingt
chocolalala
Laat een reactie achter