De afgelopen dagen hebben me leeg gezogen. Het grote leed dat Niek en Peter te verwerken hebben, heeft natuurlijk zijn weerslag op de omgeving. Het overlijden van Dirkje is ingeslagen als een bom, die met zijn krater vele mensen diep heeft geraakt. Ik probeer nog steeds te bevatten wat er is gebeurd, maar kom daar niet uit.
Al eerder heb ik wel eens geschreven over een uitspraak die ik van iemand hoorde: God bestaat niet en anders heb ik wel wat vragen voor hem.
Ik mis mijn maatje om bij te kunnen uithuilen. Ik maak alles met Yvonne weer mee.
En toch is Yvonne, al is ze fysiek niet meer aanwezig, een onuitputtelijke bron waar ik ook nu weer energie uit put om er te zijn voor Niek en Peter.
En ik weet zeker dat ook Niek en Peter dat gevoel zullen hebben.
Laat een reactie achter