En dat zal ik ook wel nooit worden. Ik heb altijd gezegd: een tuin is om in te zitten, anderen moeten er maar in werken.
Maar dat hou je niet vol. De bramen groeien gewoon door, de rozen stoppen niet al ze de bovenkant van de schutting hebben bereikt, en ook mijn gras heeft niet de heerlijke eigenschap van kunstgras, namelijk dat het niet groeit.
Dus moest ik aan de bak vandaag, lekker in het zonnetje bij een graad of twintig buiten.
Alleen dan zonder zonnetje.
Maar goed ik ben begonnen aan het ontginnen van het bramenbos. Ik ben geen wilde dieren tegengekomen. Wel stekels, heel veel stekels. En ik had geen handschoenen!
Afijn, de container is weer dankbaar tot de rand volgelopen, volgende keer de tweede struik !!
Op de achtergrond speelt Slagerij van Kampen The Last Garden
Loesje zegt:
Het nieuws
Een beetje van jezelf
en een beetje van de waarheid.
Laat een reactie achter