Het begint nu wel wat te kriebelen. Maar ik heb ook het gevoel dat ik wat tijd te kort ga komen. Veel werk, waarvan ik toch de stapels weg wil hebben. En ook nog het nodige te doen om enigszins voorbereid naar IJsland te gaan.
Maar het is natuurlijk ook het onbekend, groepsreis, vliegen, vreemd land.
Ik zal in Reykjavik uit het vliegtuig moeten stappen om dat van me af te schudden, dus nog even doorbijten.
Een ding, ik zal daar geen Bavariameisjes tegenkomen. Wat een botte waanzin toch, ik heb nu helemaal geen zin meer om naar voetbal te kijken.
Maar goed, morgen nog een dag werken, vrijdag de vakantie voorbereiden en zaterdag op pad naar het Noorderlicht.
Loesje zegt:
Mijn kompas wijst elke ochtend weer
richting strand.
Mijn kompas wijst elke ochtend weer
richting strand.
Laat een reactie achter