Toen ik vanmorgen wakker werd, had ik maar één gevoel. Ik moest vandaag naar Rotterdam, even dicht bij Yvonne zijn. Zij heeft me altijd aangemoedigd om die reis naar IJsland te maken, ik kan haar niet vertellen dat ik dat ga doen. Even dicht bij zijn, maakt dat gevoel wat dragelijker.
Ik kreeg afgelopen week ook een e-mail van het Kookpunt, dat de pasta machine voor de Keukenmachine weer binnen was, dus met gepast geld daar even binnen gelopen. De winkeljuffrouw moest lachen toen ik haar vraag Kan ik anders nog iets voor U doen? beantwoorde met Ja, zat, maar vandaag maar even niet.
Omdat ik wat meer aan het ruimen ben, moest die pasta machine een nette plek in de keuken krijgen. Omdat ik de laatste maanden geen enkel gebruik meer maak van mijn frituurpan (en als ik hem gebruik stinkt het huis twee dagen) heb ik de frituurpan in de vuilnisbak gedonderd, zodat ik plaats had voor de pasta machine.
Een dubbele goede daad.
De rest van de dag is er niet veel activiteit ondernomen, maar nu begin ik gelukkig wel het gevoel te krijgen dat die verkoudheid onder controle raakt.
IJsland, ik kom er aan.
Loesje zegt:
Zul je zien.
Op het WK in Zuid Afrika
staat Robben op een eiland.
Laat een reactie achter