Gelukkig moest ik eerst naar de dokter

De dag na de Nederlaag. Er wordt nergens anders over gesproken. Ik hoefde echt vanmorgen de radio niet aan te zetten, want zelfs de verkeersinformatie en weerberichten gingen over de verloren finale.
Ik moest eerst naar de dokter, waarmee ik de weekopstart met hoe het allemaal zo kon komen, niet hoefde mee te maken. Ook vanavond was het hetzelfde verhaal, een wk journaal (heren dat wk was gisteren afgelopen), dus vanavond een herhaling van dat wk journaal. Vervolgens een gewoon journaal, twee vandaag en Piets weerbericht, het gaat allemaal alleen maar over het wk.
Wat zou er gebeuren als Nederland had gewonnen. Ik ben er eigenlijk niet nieuwsgierig naar. Ik heb wel gekeken hoor, maar ben na het laatste fluitsignaal gewoon gaan slapen. Mijn wereld is niet ingestort, die gaat over belangrijkere dingen (vind ik).

Die dokter overigens was bar tevreden, gemiddelde bloedsuiker goed onder de 7 (weer ruim minder dan de vorige keer). bloeddruk van een jonge hond, alleen het gewicht van een jonge sumo worstelaar, daar moet nog iets aan gebeuren. Maar als ik vrijdag naar de kapper gaat (moet van Ineke) dan ben ik weer een kilo haar kwijt. Alle beetjes helpen.