Hey Eek, waar zit je?

Bizar.
Gisteren schreef ik over Eek, die me in de tuin aan het kopjes geven was. Eek die zo graag, bijna hinderlijk graag, bij me was.
Na het kopjes geven is Eek de tuin in gelopen. Daarna heb ik hem niet meer gezien. Hij kwam gisteravond niet naar binnen. Hij stond vanmorgen niet in paniek voor de deur. Ook toen ik vanmiddag thuis kwam stond hij niet miauwend te schreeuwen om eten of drinken. Tot nu toe heeft hij zich niet meer laten zien.
Het lijkt er op dat ie het zelfde heeft gedaan als Sylverster, een rustig plekje op zoeken om dood te gaan. Ik wacht nog maar even af voor ik definitief die conclusie trek, maar realiseer me wel dat Eek al 15 jaar oud is.
Maar toch hoop ik dat ie morgen voor de deur staat te miauwen.