Om de een of andere reden heb ik helemaal geen gevoel dat het Kerst is. Toen ik vanmorgen opstond moest ik het mezelf echt even inpeperen, dat dat nu toch echt eerste kerstdag is. Meestal heb je toch door de omgeving aangezwengeld, wel zo'n gevoel.
Maar goed, een mailtje van Esther droeg bij aan de overtuiging dat het echt Kerst is en geen gewoon weekend.
Het kerstgevoel - gezellig - werd, voor zo ver aanwezig, even flink gedempt door een telefoontje van Suzanne, met de mededeling dat Jack in het ziekenhuis was opgenomen met darmklachten en dat hij vanmorgen nog geopereerd zou worden. Gelukkig kreeg ik aan het begin van de middag een bericht dat het allemaal goed was gegaan en gelukkig is ook de ingreep meegevallen.
Hou je taai joh.
Daarna ben ik in mijn goeie kleding op weg gegaan naar Ad en Jannie, om daar met Nel en Hans+Monique Plus kinderen te genieten van een kerstmaal. Onderweg kwam ik wat mooie fotoplekjes tegen en moest scherp zijn om niet plat op mijn buik in de sneeuw te gaan liggen, daar was ik dus niet op gekleed.
Morgen zie ik wel wat het geworden is.
Ja Ad, morgen, maar eigenlijk bedoel ik dus vandaag; deze keer wel antigedateerd, kwam omdat we zo nodig moesten kaarten na het eten ;-)
maar goed dat er geen pannenkoeken waren anders was het nog later geworden