Ik werk met plezier, maar ben ook op een leeftijd en een punt in mijn leven, dat ik het niet erg zou vinden om niet meer te hoeven werken.
Daarom speel ik mee in de Staatsloterij.
Maar ik ben realist, het pensioen zal mij eerder bereiken dan de jackpot.
Tot vandaag.
Vandaag deed zich een voorval voor, dat met zekerheid het spoedige einde van mijn werkzame periode zal inluiden. De reden: een kop soep, lekkere warme tomatensoep.
Die soep haalde ik vanmorgen uit de automaat. Ik zette de beker op mijn bureau. De telefoon ging. Ik pakte op, maar de draad haakte achter het kopje. En dat kopje donderde dus om en de soep droop via mijn bureau op mijn been. Hete soep,
Pijn in mijn been, een krimpvlek in overhemd en broek waren het gevolg.
Snel keek ik op het kopje en begon door de pijn heen te glimlachen: op het kopje stond niet dat de soep warm was. Snel naar de automaat gestrompeld en ook daar stond niet vermeld dat de soep warm was.
Ook stond nergens een waarschuwing dat die warme soep niet over een been moest worden gegooid.
Ik ga ze dus suen, ik ga ze hun ass off suen.
Ik word rijk.
Laat een reactie achter