Gisteren heb ik in mijn middagpauze een rondje gewandeld over de Vierhavensstraat. Er wordt daar al geruime tijd gebouwd aan een enorm bouwwerk, dat moet uitmonden in een dakpark. Nu nog zijn het enorme betonnen muren, die straks verstopt gaan onder een park. Al enige tijd liep ik met het voornemen daar eens wat foto's van te maken en dat heb ik gisteren gedaan. Het is toch wel aardig te constateren hoe mijn (het) brein werkt. Ik ben geconditioneerd op vormen en kleuren, want toen ik deze foto maakte zag ik niet een betonnen muur met gaten daarin, maar de gebrandschilderde ramen van een kathedraal.
Nee ik had niets geslikt. Is het de kunstenaar in me die wakker wordt?
De hele serie kun je zien op mijn fotoblog
Laat een reactie achter