Lekker makkelijk

Meestal verzin ik op weg naar huis wat ik wil eten. Ik rij dan even bij AH langs en doe mijn boodschappen.
Zo ook vandaag, ik had zin in een eenvoudig doch voedzaam bord macaroni. Dus in gedachte had ik het boodschappenlijstje klaar, liep de AH in en liep daar Peter tegen het lijf.
Wat ga je eten, vroeg ik hem nieuwsgierig.
Pilaf.
Lekker.
Dan eet je toch mee?
En toen sloeg de ouderdom toe, ik moest in eens omschakelen, geen macaroni maar pilaf. Het zweet brak me uit. Ik stamelde dat ik toch zelf wel eten ging koken, ik had nog het een en ander te doen.
OK zei Peter, maar je kunt gewoon mee eten.
Ik was gelukkig toch nog lenig van geest genoeg om om te schakelen en ben lekker gelijk meegelopen. Lekker gegeten en geen afwas. Opa is toch weer blij.
Morgen macaroni. Hoef ik daar niet meer over na te denken.